Overlijdensgedicht: ‘Als een zaadje’
Als een zaadje
begin jij weer opnieuw
Jij zal uitgroeien tot een roos
maar zonder stekels, in volle bloei
Een leven zonder verdriet en pijn
maar je zal altijd een lichtje in ons zijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Mijn ogen turend
langs velden, langs wegen
nergens meer een glimp van jou
ogen gevuld met tranen
voorgoed weg uit het heden
maar voor altijd in mijn gedachten
Troost
Je kunt niet leven zonder troost!
Troost bestaat niet in een vloed van woorden
Troost is als een milde zalf op een diepe wond
Troost is als een onverwachte oase in een
grote woestijn
die je weer doet geloven in het leven
Troost is als een zachte hand op je hoofd die je
tot rust brengt
Troost is als een zacht gelaat vlakbij van
iemand die je tranen begrijpt, die luistert naar
je gemarteld hart
Die bij je blijft in je angsten, je vertwijfeling
en die je een paar sterren laat zien
Te veel ogen
Te veel tranen
Te veel ogen
Tranen van verdriet
Te veel ogen
Te veel vragen
En de antwoorden
Zijn er niet
— De Dijk
Zo machtig is de schoonheid
van een bloem
die reikt naar de zon
al is het maar voor één dag
zo kort
zo teer
en toch zoveel kracht