Overlijdensgedicht: ‘In de stilte drijven de gedachten’
In de stilte drijven de gedachten
als wolken in de lucht
In de stilte vind ik rust
en ben ik niet meer op de vlucht
In de stilte wil ik kijken, kijken naar omhoog
naar een ongekende verte
naar het wonder van de regenboog
In de stilte zie ik bomen wuiven in de wind
In de stilte wordt pas tastbaar
dat liefde overwint
In de stilte wil ik bidden
voor verlossing van leed en pijn
In de stilte wil ik vragen
om weer heel te mogen zijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als het lichaam niet meer wil
en het leven wordt een lijden
kan men dankbaar zijn
dat God het komt bevrijden
Als iets liefs je verlaat
blijft nog altijd de liefde
Het leven volgt onwrikbaar
de eigen lijn
Elk ogenblik kan de laatste wezen
En een zal altijd eenmaal
't laatste zijn
Dan zal van 't lijf, ontkomen
aan de tijd
Niets dan wat naamloos stof
meer zijn gebleven
Wervelend op de wind van
de eeuwigheid
— J.C. Bloem
We hielden innig van je
echtheid en waarheid
mens zonder franje
Ondanks alles
op zo'n verlies nooit voorbereid