Overlijdensgedicht: ‘God keek rond in zijn tuin’
God keek rond in zijn tuin
en zag een lege plaats
Toen keek Hij neer op onze aarde
en zag jouw moe gelaat
Hij deed Zijn armen om je heen
en nam je mee om uit te rusten
Gods tuin moet wel prachtig zijn
Hij neemt alleen de besten
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
't Liefste wat wij hebben bezeten
en vele jaren de spil van ons bestaan
vraag ons niet dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Nooit meer je stem
nooit meer je lach
Alles gaat terug
naar die ene dag
De pijn van binnen
het doet zo'n zeer
Ze zeggen dat het mindert
maar wanneer...
Je was als een storm
zo ging je door het leven heen
toch zorgde je voor veel vriendschap
aan ons allen om je heen
In je hart is de storm uitgeraasd
je hebt ons met je heengaan verbaasd
De stilte na de storm is nu om ons heen
heel in de verte ben je er
wij voelen ons niet alleen
— ingezonden door Ingrid van den Bos
Peaceful, little white dove
Forever the symbol of Peace and Love
Untouched by human skin
Look to the rainbow growing within
A beautiful bird so innocent and white
The purest of creatures by day and by night
We will always love you, our Dove
Now you are with the angels, in the heaven above