Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Eerst waren we blij, maar ook wel bang’
Eerst waren we blij, maar ook wel bang
voor wat er nog zou kunnen gebeuren
Toen zagen we de zonsondergang
die de wolken roze deed kleuren
Het was of iemand ons wilde vertellen:
het komt nu goed, dus toe, geniet!
Het leek om ons gerust te stellen:
er ligt nog zoveel moois in het verschiet!
In gedachten zagen we ons engeltje zweven
met een verfpot en een kwast
Zij heeft ons die roze wolken gegeven
't was een teken van Robyn, dat staat vast!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
De zon gaat op, de zon gaat onder
een nieuw leven is steeds een wonder
voor ons bleef die zon onder
zonder dat je het levenslicht hebt gezien
moest je ons al verlaten
hoe groot het verdriet, de pijn, de onmacht is
is niet over te praten
Daar ga je dan
zul je nog even omkijken
zul je nog even dag zwaaien
zul je ons later nog herinneren?
Daar ga je dan
je zult het leven van de engeltjes verrijken
je zult de hele dag dansen en draaien
je zult spelen met andere kinderen
Daar ga je dan Jurre en nooit zal jouw naam meer hetzelfde klinken
— ingezonden door Monique Versteegh
Lief mannetje, te teer voor het leven
je lichtje is niet uitgegaan
maar uit ons zicht gedreven
Maar zo kort van je kunnen genieten
Maar zo kort voor je kunnen zorgen
Maar toch heel veel liefde gekregen