Overlijdensgedicht: ‘Je hebt je strijd ten einde’
Je hebt je strijd ten einde toe gestreden
tot God je riep, Hij nam je bij de hand
Hij heeft geluisterd naar je vurige gebeden
je stap voor stap geleid naar het Beloofde Land
En naast de droefheid die we moeten dragen
is er het weten: God heeft je bevrijd
Hij gaf ons niet het antwoord op onze vragen
maar schonk ons uitzicht op Zijn eeuwigheid
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Vooral als je herinneringen je vreugde
schenken
Haar sterven geeft ons heel veel verdriet
Maar haar leven vergeten we niet
Jij
zonder gezicht
weet wat ik voel
Jij
zonder stem
hoort wat ik bedoel
De letters komen uit het niets
ze menen het
ze zeggen me iets
De brieven
vol begrip
en medeleven
zomaar
van iemand
uit een hart gegeven
Zonder jouw ogen te zien
weet ik dat daar tranen staan
samen verder
samen er doorheen gaan
Mensen
zonder stem
zonder gezicht
de letters
de woorden
die de pijn
iets verlicht
De klok klikt langzaam door
minuten verstrijken tot uren
ook onze "levensklok" tikt door
al kan dát niet eeuwig duren
Eens staat het uurwerk stil
zoals ook ons hart eens zal stoppen
en alleen als Hij het wil
mag je aan de hemelpoort kloppen
We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn