Overlijdensgedichtje: ‘Als liefs ons verlaat’
Als liefs ons verlaat blijft toch de liefde
want in alles wat je hebt gegeven
wat je ons leerde in dit leven
de mooie dingen die je zei
Lieve schat, hier in onze harten
houden wij een kamer voor je vrij
Meer overlijdensgedichten
Je was een rots in de branding
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee
Wat vreemd dat jij er niet zult wezen
Wat vreemd dat jij er niet zult wezen
wanneer ik weer naar huis zal gaan
jij zult niet meer in de kamer staan
en mij omhelzen als voor dezen
Ik zal nooit meer, als je zat te slapen
boven een boek of boven de krant
het blad dat glipte uit jouw hand
glimlachend van de grond oprapen
Ik zal nooit jouw "goedenacht" meer horen
of het gestommel op de trap
wanneer jouw trage, moede stap
de morgenstilte kwam verstoren
O, die vertrouwde kleine dingen
die jij zo onopvallend deed
die zal ik missen, totdat dit leed
verstild is tot herinneringen
Want wij houden zo van jou
Want wij houden zo van jou
Afscheid nemen wij niet
En het einde blijft nu open
Zoals jij het achterliet
Oh ja, ik kan weer meedoen
Oh ja, ik kan weer meedoen
ik kan weer vrolijk zijn
de buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn
Oh ja, het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist verdriet
Oh ja, ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee
Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer
echt zal gaan
— ingezonden door Eva van Maele
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht