Overlijdensgedicht kind: ‘Ons prinsesje bleef vechten’

Tranen van verdriet vullen onze ogen
we kunnen het nog steeds niet geloven
lief klein ventje, zo teer
wat doet dit afscheid nemen zeer
wat blijft is de herinnering
maar zeker weten we één ding:
jij zal voortleven in ons hart
op een plekje heel apart

Hoog boven mijn hoofd
in de diep zwarte lucht
zie ik allemaal sterren
voor niets op de vlucht
Eén daarvan ben jij
en ik sla overstromend van liefde
een diepe zucht

— Femke Russchenberg

Zo klein op deze wereld
waarom ben je er niet meer
Zo kleine mijn lieve....
ons hart doet nu zo zeer
Gegeven en ontnomen
waar leven eens begon
Ik wou dat ik mocht vragen
en iemand antwoorden kon
Nu ben je een kleine ster
aan de grote hemel bij nachte
Niet meer in ons leven
maar nimmer uit onze gedachten...

Er is de pijn om het gemis
En dankbaarheid om wat wij kregen