Overlijdensgedichtje: ‘Nooit meer’

Kijk naar het heden
het is je leven
je leeft Vandaag
in deze korte spanne tijds
ligt al het wezenlijke
van ons bestaan:
de vreugde van groei
de luister van leven
de glorie van kunnen
Want Gister is herinnering
en Morgen slechts een beeld
Maar echt geleefd Vandaag
maakt elk Gisteren
tot een mooie herinnering
en elk Morgen
tot een beeld van hoop
Kijk dus goed naar de dag van Vandaag

Pluk de dag, ook samen met anderen
Het kan zomaar ineens veranderen....
Uithuilen en opnieuw beginnen
Dat was ons motto
Doornen en rozen waren ons deel
Samen waren we één maar toch soms alleen
Jij bent opnieuw begonnen
Wij moeten uithuilen
Maar waar beginnen wij opnieuw?

Voor Mink

Een gevecht, een zware strijd
vol hoop, kracht en onzekerheid

Momenten van verdriet
vechtend tegen een traan
kon jij nog steeds het leven aan

Toen al dat vechten
niet meer mocht baten
hebben wij jou
los moeten laten

— Peter Theuns

Uit het diepste van mijn hart

Er werd mij iets moois gestolen
ik ben iets kostbaars kwijt
een kind
In mij gedragen
van niets tot iets
is nu tot stof herleid

Gekoesterd heb ik hem
ik heb hem zien opgroeien
volwassen zien worden
met vallen en opstaan
tot hij brutaal van de weg werd gemaaid
op die verdomde vrijdag
aan de arcadenlaan

Gehoopt heb ik nog
geroepen, gekrijst en gebeden
acht maanden lang
Op mijn vijftigste heb ik hem
naar zijn laatste rustplaats gereden

De leegte die hij achterlaat
is groter dan de zee
die ik kan vullen met mijn tranen
Er rest mij nog een steen
met zijn naam
een bloem om te begieten
een lange weg te gaan

— ter nagedachtenis aan Tom