Overlijdensgedichtje: ‘Nooit meer’

We thought of you with love today
but that is nothing new
We thought about you yesterday
and the days before that too

We think of you in silence
we often speak your name
all we have now are memories
and your picture in a frame

Your memory is our keepsake
with which we will never part
God had you in His keep
we have you in our heart

It broke our heart to lose you
but you didn't go alone
for a part of us went with you...
the day God took you home

Bloemen voor jou

Telkens ga ik naar jouw plekje
zo'n twintig meter achter het hekje
waar jij te rusten werd gelegd

Steeds weer die pijn om jou
verdriet dat nooit zal tanen
want de weg naar jouw graf
is geplaveid met tranen

En daarom zet ik bloemen neer
steeds opnieuw en telkens weer
ik kan het nog altijd niet geloven
maar hier.... zie ik jou nooit weer

— ingezonden door Heidi Geys

Streep hun naam niet door
al zijn zij tot stof vergaan
Streep hun naam niet door
alsof ze nooit hebben bestaan
't Liefste wat ik heb bezeten
't toekomstbeeld van mijn bestaan
Vraag me niet om dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil weer verder leven
maar ik weet niet hoe dat moet
'k Hoor bij hen die achterblijven
overleven dat vergt veel moed
Streep daarom hun naam niet door
noem hun naam en laat me weten
Dat ook jij niet zult vergeten
zo alleen kan ik verder gaan

— Gery den Otter

Je lag daar stil, kon niets meer zeggen
je gedachten, verlangen, of iets uitleggen
Woorden, voor je ze uit kon spreken vervaagd
en toch heb je nooit geklaagd
Altijd geduldig, soms een traan
van ontroering of een herinnering ergens aan
God zei vandaag: "kom nu bij mij"
en praat weer, zing en wees blij
Je vreesde niet je levenslot
je hebt zelf gezegd: "ik vertrouw op God"