Overlijdensgedichtje: โJe was een rots in de brandingโ
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee
Meer overlijdensgedichten
You stood resigned
You stood resigned
in a garden of snow
under a black sky
the moon and stars
far away
Then
you had to leave
May your soul rest
may your heart heal
may you feel free
at last
May love find you
in your new garden
wherever
that may be
Liefde is iets voor het leven
Liefde is iets voor het leven
Maar dat leven is soms veel te kort
Afscheid nemen is heel moeilijk
Omdat alles anders wordt
Als ik ga, moet je niet huilen
Als ik ga, moet je niet huilen
want echt weg ben ik eigenlijk niet
mijn lichaam is duizend dingen
heb daarom niet zoveel verdriet
ik ben de wind
ik ben de regen
ik ben de zon
het jonge gras
ik ben de sneeuw
en duizend dingen
ik ben weer degene die ik was
En als je wakker wordt, bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht
kijk naar de vlinders en de bloemen
en kijk naar de vogels in hun vlucht
Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet
die duizend dingen zijn mijn leven
dus zie je, echt weg ben ik niet
— ingezonden door Elske
Ergens onaantastbaar ver
Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar een lieve kleine ster
deze zal heel goed weten dat wij nooit
vergeten
Schitter maar lieve ster en straal maar zacht
zoals een mooi sterretje behoort tot de nacht
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht