Overlijdensgedichtje: ‘Je was een rots in de branding’

Hij had nog zoveel plannen
hij wou nog zoveel doen
het is voorbij
het hoeft niet meer
't is niet meer dan, maar toen

Er is een boom geveld
Met lange, grijze lokken
Hij zuchtte ruisend als een kind
Terwijl hij viel, nog vol zomerwind

— M. Vasalis

Je was als een echte moeder voor mij
Ik had je nog zoveel willen vragen
Nu is er alweer een jaar voorbij
En ik heb nog verdriet, alle dagen...

Voor ik was, wat ik nu ben
traag ondanks veel voetjes
Vele ben ik daarvan kwijt
en beweeg me zacht en zoetjes
Een zuchtje wind gelijk muziek
verplaatst mij zonder hinder
Dan zeg ik zachtjes "Dank o Heer"
nu kan ik dansen, ik ben een vlinder