Overlijdensgedicht: ‘Een geest zo sterk als een beer’

Te lang heb je geleden
Te kort is het verleden
Het verdriet zullen we delen
Maar nooit zullen we je vergeten

Om wat was -
oorspronkelijk en bezield
golvend als de zee
hartgrondig als een boom
om wat was -
ook al versleet het
lekte het weg
vond het een einde
door tranen heen
blijven spreken van geluk
omdat jij het was -
mens
zo onherroepelijk mooi
mens
zo onvergetelijk in bloei

Je kwam...... je zag
Met die kleine oogjes...die lach
Je bent klaar...... je mag gaan
Met in die kleine oogjes... een traan

— Béla

De natuur heeft zijn eigen wetten
neemt en schenkt ons leven
Wij mensen kunnen slechts
ons lot aanvaarden
Wij zijn dan ook dolgelukkig
dat uit onze liefde voor elkaar
nieuw leven is geboren
Een fantastisch kind dat wij
heel veel liefde willen geven