Overlijdensgedichtje: ‘De poort naar volwassenheid’

Kon jij mij nog maar horen
kon je deze woorden nog maar lezen
de letters gaan in tranen verloren
dit kon ik alleen maar vrezen

Het valt niet meer te beschrijven
jaren al ziek, vol levensmoed
maar jij kon niet blijven
ik had nog zoveel liefde van je tegoed

— ingezonden door Joanne Bouwers

Je hebt een mooi verleden
Je hebt een heerlijk heden
De toekomst lacht je toe
Het genieten zal gaan beginnen
En daar is jouw tijd
Daar komt een voorjaarswind
Wat hebben we samen een mooi verleden
Wat hebben we nu voor heden?
Jouw eeuwige glimlach zal onze toekomst zijn
Kijk nog eens samen met ons in de lentezon

Wij,
metgezellen van jouw hart
deelgenoten van jouw licht
bewonderaars van jouw daden

kijken op
naar jouw geest geworden ziel
dat zij ons blijven mag
als reisgenote

— Rudolf Steiner

Lieve Shannon

Even ben je langsgekomen om weer weg te
gaan
Maar in dat eventjes heb je ons allemaal zoveel
gedaan
Je mocht je leventje niet met ons delen
Je handjes, je voetjes, ze mochten niet spelen
Maar je naam Shannon zal door ons leven
blijven zweven
En we zullen je altijd onze liefste gedachten
geven

— Claudia van Ham