Overlijdensgedicht: ‘Nu alleen maar AMEN zeggen’

Je hebt je strijd ten einde toe gestreden
tot God je riep, Hij nam je bij de hand
Hij heeft geluisterd naar je vurige gebeden
je stap voor stap geleid naar het Beloofde Land
En naast de droefheid die we moeten dragen
is er het weten: God heeft je bevrijd
Hij gaf ons niet het antwoord op onze vragen
maar schonk ons uitzicht op Zijn eeuwigheid

Vlieg nu maar witte vogel, je vrijheid tegemoet
De sleutel van je kooi had je zelf steeds in je
hand
Die je zelf moest open doen om te vliegen naar
de andere kant
Al ging het leren vliegen jou vaak zo moeilijk
af
Je bleef het steeds maar weer proberen, jij
was het die niet opgaf
Hoe moeilijk het ook was obstakels te
overwinnen
Je had genoeg mensen om je heen om steeds
opnieuw te beginnen
Die samen met jou oefende en samen met jou
bleven strijden
Dat is nu het resultaat dat je alleen je vleugels
kunt spreiden
Zolang koesterde jij je sleutel en oefende
steeds maar door
Neem nu je sleutel in je hand en zet je
kooideur open
Spreid nu je vleugels maar uit, want nu heb je
de kracht om te vliegen naar de andere kant
Dag witte vogel, het ga je verder goed

— Ria de Vries

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is
dichtdoen en verpakken
in de goede gedachten
ter herinnering;
is verwijlen bij een brok leven
en stilstaan op de pieken
van pijn en vreugde

Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
niet te vergeten;
is moeizaam de draden losmaken
loskomen en achterlaten
en niet kunnen vergeten

— ingezonden door San Nevelsteen

Ik vind dat mijn mama lang genoeg alleen is
gebleven
Daarom heb ik mezelf een broertje gegeven
Ik zal nooit met hem kunnen spelen
Maar hij zal wel mijn mama's hartje helen
Chanice†

— Claudia Kemp