Overlijdensgedicht: ‘Een mengeling van pijn en tranen’
Een mengeling van pijn en tranen
slechts af en toe een sprankje hoop
Gedreven door een sterke wilskracht
hoewel het onheil nader sloop
Je gedachtenis zal immer blijven
te vroeg ben je van ons heengegaan
We houden van je en zijn je dankbaar
voor alles wat je hebt gedaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Een glimlach, een traan, een moment
denkend aan een dierbare
die je verloren bent
Herinneringen
raak je niet kwijt
ze blijven altijd...
Eén jaar
het is nog steeds niet echt
en elke dag weer een nieuw gevecht
van buiten een lach, van binnen een traan
voor het oog met ons drieën verder gaan
soms gaat het goed, vaak heel zwaar
maar we redden het wel, wij met elkaar
trots kun je op ons zijn
we doen het goed, ondanks de pijn
en in ons hart, dat blijft een feit
gewoon met ons viertjes.... voor altijd
Na zoveel zorgen
Na zoveel onzekerheid
Kwam de dag van morgen
Een droevige tijd
Na negen maanden wachten
hoop ik jullie pijn te verzachten
Hulpeloos en o zo klein
wil ik jullie zoontje zijn
Ik weet, mijn broertje Jordy kan ik nooit
vervangen
maar dat is ook niet wat jullie van me
verlangen
Ik zoek een plekje zo knus en fijn
mag het jullie huisje zijn?
— ingezonden door Hilde Op de Beeck