Overlijdensgedicht: ‘Een mengeling van pijn en tranen’

Onbegrijpelijk, ongelooflijk
ontastbaar wezenloos
onontkoombaar verrast
ontbreken van logica
verbanden verbroken
logisch ondenkbaar
ongewoon ongrijpbaar
verdwenen gevoel
in tranen geperst
de pijn zo krachtig
als een ziekte ondragelijk
het gevoel blijft onbeschreven
het gemis niet te bevatten

Hij die ik liefheb
Hij is ziek
Is stervensziek
En ik, die hem steun
En waarop hij leunt
Ik ben levensziek
Wat heeft het leven nog voor zin
Wanneer de man die ik bemin
Het leven laat
En mij in leegte achterlaat
En als hij huilt, in grootste nood
Dan weet ik, met hem ga ik dood
Ik leef dan niet meer
Bestaan doe ik wel
Zodat ik de kleintjes van opa vertel
Mijn man die ik liefheb
Hij is er straks niet meer
Mijn God in de hemel, alles doet zeer!

— An Royackers Duckers

Als degene om wie je veel geeft
er plotseling niet meer is
wordt je leven een stukje leger
en voel je een groot gemis
Een vertrouwelijk gesprek
soms een strandje hier en daar
ja, mijn moeder wist echt alles
was je hier nog even maar
Uit je lijden nu verlost
je grootste strijd gestreden
heel veel pijn heb je doorstaan
die pijn behoort nu tot het verleden

Je kruipt niet langer op het land
dansend gaan je vleugels
je landt in bloemen
en in licht
je schittert
wat een mooi gezicht
een bloem boven de heuvels