Overlijdensgedicht: ‘"Samen tot aan de drempel"’

Ons dochtertje is nu een sterretje
ons meisje zo mooi en klein
jij zal nu een sterretje zijn
Wat schijn je mooi en licht
in mijn gedachten zie ik je gezicht
Straal maar in de hemel zo goed als je kan
zodat wij er van genieten dan
Ik hou nog zoveel van jou
dat ik jou nooit vergeten zou
Mijn meisje, zo mooi en klein
iemand als jij kan er nooit meer zijn

In gedachte schrijf ik jou deze brief
Een brief die je nooit zult lezen
Mijn verdriet van het afscheid nemen
Zit te diep om te verwoorden
Jou te zien lijden valt me erg zwaar
Lieverd, ik kan niet zonder jou
Maar... ga nu maar gauw

Als ik je naam
in het zand
had geschreven
hadden de golven hem
na korte tijd
uitgewist

Als ik je naam
in een boom
had gegrift
was de schors
met de tijd
vergaan

Als ik je naam
in marmer
had gekapt
was de steen
na veel tijd
gebroken

Maar ik heb je naam
in mijn hart
geborgen en
daar wordt hij
voor de eeuwigheid
goed bewaard

Tot ziens

Al weet ik dat je veilig bent
geborgen bij de Heer
de lege plaats blijft onvervuld
ik zie je hier nooit meer

Al weet ik dat je veilig bent
verlost van alle pijn
ik kan mijn vragen niet meer kwijt
kan nooit meer bij je zijn

Al weet ik dat je veilig bent
ik zoek en vind je niet
ik vraag het aan een lege lucht
of je mij hoort en ziet

Al weet ik dat je veilig bent
mijn hart wil er niet aan
dat je, die ik niet missen kan
voorgoed bent heengegaan

Al weet ik dat je veilig bent
ik zie je hier nooit meer
maar als het donkert, zeg ik zacht
tot ziens, bij God de Heer!