Overlijdensgedichtje: ‘Voor jou ging het sterven niet ineens’

Het is een wonderbaar iets, een moeder
Anderen mogen je liefhebben
Je moeder alleen begrijpt je
Ze werkt voor je
Vergeeft je alles
En heeft je onvoorwaardelijk lief
Het enige kwaad wat ze je ooit doet
Is te sterven en je te verlaten

Verwondering om wie je was
om wat je zei en deed
was ondertoon van alles
wat van jou verteld werd

't Drong door in
stem en ogen en gebaar
in klank en kleur
in lach en traan
van ieder die zo van je hield
en nu zonder je moet verdergaan

— ingezonden door San Nevelsteen

Liefste mam, je blijft leven
je blijft in mijn gedachten zweven
ik denk nog steeds aan jou
de persoon van wie ik zielsveel hou
Ik weet het wel, je bent dood
en daarom is mijn verdriet ook zeer groot
maar ik zie je schoonheid in een bloem
en je lach weerklinkt in de bijen hun gezoem
Ik hoop dat je gelukkig bent hierboven
verlost van die onmenselijke pijn
maar ook weggerukt uit ons zalig samenzijn
Ik zal je alvast iets beloven
nooit zal ik jouw licht in mijn hart doven
en ik zal maken dat je trots op je zoon kan zijn

Klein was mijn persoontje
groot was mijn wens
Ik was mijn ouders zoontje
je papa's kleine kapoen
en ik had nog zoveel te doen
Mijn hartje liep over van leven
ik hield een ieder in de ban
Ach, had God mij nog wat tijd gegeven
ik was vast uitgegroeid tot een lief en
verstandig man
Helaas kwamen de engeltjes mij halen
keken naar mijn ouders niet
Ik zie hen nu dwalen
met bekommernis en groot verdriet

Dag lieve oma, ook
wij waren beste maatjes
voor jou was echt niets teveel
Ook al liet ik hier en daar iets niet heel
boos zijn stond niet in jouw woordenboek
en je stond steeds klaar met een koek
Lieve mama, lieve papa, treur toch niet om mij
onthou gewoon een ding:
ik zal altijd van jullie allen houden
want de liefde is oneindig
oneindig, dit is lang, heel lang

— Wendy Nijs, ter nagedachtenis aan Lenny