Overlijdensgedicht: ‘Waar mensen mensen zijn’
Waar mensen mensen zijn
die elkaar verstaan
Waar liefde liefde is
daarheen wil ik gaan
Waar het eeuwig vrede is
waar de zon schijnt
Waar een nieuwe wereld is
die niet meer verdwijnt
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen
wat blijft zijn onze herinneringen
Je lag daar stil, kon niets meer zeggen
je gedachten, verlangen, of iets uitleggen
Woorden, voor je ze uit kon spreken vervaagd
en toch heb je nooit geklaagd
Altijd geduldig, soms een traan
van ontroering of een herinnering ergens aan
God zei vandaag: "kom nu bij mij"
en praat weer, zing en wees blij
Je vreesde niet je levenslot
je hebt zelf gezegd: "ik vertrouw op God"
Voor Dylan
Je was zo mooi
zo lief, zo klein
Je mocht maar
even bij ons zijn
— ingezonden door Margot Hagedoorn
Je gedachten nog verretjes
Maar weet, je broertje Rick is bij de sterretjes
Je bent een mensje teer en klein
Wat zijn wij gelukkig jouw papa en mama
te zijn