Overlijdensgedichtje: ‘If I die and go to heaven’

Hij had nog zoveel plannen
hij wou nog zoveel doen
het is voorbij
het hoeft niet meer
't is niet meer dan, maar toen

Je bent steeds
zo onbegrijpelijk
moedig geweest
je lichaam krachteloos
een gebroken riet
in de vensters van je ziel
lees ik
eindeloos verdriet

Woorden
schieten hopeloos tekort
slechts tranen
in stilte geschreid
verzachten soms
de bitterheid
om alles
wat je hier moet missen

Ik weet
geen antwoord
op je vragen
maar er is Eén
die eens
alle tranen
van je ogen wil wissen

In je hart wonen mensen
die daar helemaal thuis zijn
en die daar blijven wonen
ook als ze er niet meer zijn

— ingezonden door Sjoukje

Hij heeft zijn strijd gestreden
De wereld werd steeds kleiner om hem heen
Hoe hij in stilte heeft geleden
Weet niemand..... hij alleen