Overlijdensgedicht: ‘Bij jou mocht ik komen’
Bij jou mocht ik komen
met mijn pijn en mijn verdriet
Jij kon naar mij luisteren
jij veroordeelde mij niet
Jouw troostende woorden
die arm om mij heen
Ik zal jou nooit vergeten
soms voel ik me zo alleen
De pijn, de angst, de onmacht
van binnen doet het nog zo zeer
Dan denk ik terug
aan wat jij hebt gezegd
En dan, dan gaat het wel weer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De strijd heb je nimmer opgegeven
zelfs toen het einde werd verwacht
je bleef geloven in het leven
vol liefde, zorg en levenskracht
Al hield je nog zoveel van het leven
Je had het niet in eigen hand
Ongevraagd moest je het verlaten
En wij staan machteloos aan de kant
Since you have gone and I remain
One thing I ask you to do
Walk slowly down that lovely path
For some day I'll come to you
I want to know each step you take
That I may do the same
For some day down that lovely lane
You'll hear me call your name
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
Als tranen een trap konden bouwen
En herinneringen een brug
Dan klommen we hoog de hemel in
En brachten we Sander heel graag mee terug
— ingezonden door Marijke van de Haterd