Kerstgedicht: ‘Kerstmis’
Het was de eerste keer in mijn leven, een kerstmis zonder gezin.
Natuurlijk was er wel een boom met lampen, ballen en slingers erin.
Een eenzaam kerstontbijt, alles was anders dan vroeger, want dat is verleden tijd.
Je mist dan toch wel die warmte en gezelligheid.
Je probeert de leegte op te vullen en dat lukt natuurlijk niet,
ondanks het Christusfeest heb je toch wel veel verdriet.
Een ding houdt je dan nog op de been
, de gedachte volgend jaar ben je misschien niet meer alleen
en dan kun je kerstmis weer samen vieren.
— F. van der Bijl
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Zwavelstokken in je handen
samen in de sneeuw
zwavelstokken in je handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte kan ontsteken
ja kom en zwicht
er is nog liefde
om te kennen al is het even wennen
mijn handen raken eindelijk je gezicht
— Wil Melker
Wishing you a Christmas
that's bright with joy and cheer
And memory making moments
that will warm your heart all year
May Christmas bring you happiness
and many dreams come true
And may the love you give
throughout the year come back to you
— ingezonden door Jeannette Ringenaldus
Glazen klinken,
kerstballen tinken.
Kerstmis is fijn,
om met zen allen samen te zijn.