Kerstgedichtje: ‘De kerstboom staat te flonkeren’

Niet alleen met Kerstmis
maar het hele jaar door
is de vreugde die je gaf
de vreugde die je niet verloor

Het allermooiste gevoel

Kerstmis vieren in jouw armen, zal sneeuw
doen smelten, mijn hart  verwarmen. 

Kerst met jou als een droom,
intens genieten tussen de takken van onze boom,

De lichtjes glanzend in je ogen, met dit warme gevoel
onze tranen laten opdrogen.

't Zorgt er voor dat ik deze kerst met jou nooit meer zal vergeten,
en dat dit voor mij het allermooiste gevoel is, wil ik dit je hierbij laten weten.

Wanneer met Kerstmis de klokken luid klinken in de toren
Onder het geschal van de midwinterhoorn.
Komen wij samen met de gedachte: ‘Jezus is geboren?’.
Nieuw leven laat van zich horen.
Door de engelen kwamen ook de herders op de velden
te samen om zich bij de pasgeborene te melden.
Ook de drie wijzen zo wordt verteld, kwamen van ver,
zij volgden een onbekende vreemde ster.
Die ster bleef stille staan en stralen
tot op heden zijn dat mooie kerstverhalen.
Een en al eenvoud was het in die stal en arm,
de os en ezel hielden het kleine kindje warm.
Hier was het begin van onze kerstgedachte
Wat wij er tweeduizend jaar later ook van verwachten
Het gaat ook nu nog steeds om diezelfde rede
Dat wij mogen leven in onderlinge vrede.
Voor u in het nieuwe jaar Voorspoed en Geluk
met een Gezegende Kerstgroet uit De Lut(te).

Adventscadeau

In de kerstboom hangt een ster,
werkje van de kleuterschool.
Langs het doorschijnende oranje
omlijnt het fijn geprikte zwart
de driehoeken,
zes grote en zes kleine

in gouden letters
staat door juf
in 't hart geschreven
de meegegeven boodschap
Ere zij God!

In mijn herinnering zie ik
het kleine meisje,
haar oogjes stralen
al van ver,
jaar in jaar uit
schijnt op het zacht oranje
een hemels licht over
de mooi gevormde ster.

— Coby Poelman - Duisterwinkel