Kerstgedicht: ‘Witte pracht’
‘k Heb U herkend vanmorgen.
U daalde neer deze nacht
in sterretjes verborgen
ongeschonden, witte pracht!
Heel ’t landschap is bedekt
met schitterende diamanten.
’t Is alles zo onbevlekt
hemels rein aan alle kanten.
Mijn voeten willen er in lopen
maar elk spoor zul je zien!
Op verse sneeuw zal ik dan hopen
zodat het weer wordt als voordien.
Zijn voetafdruk bleef toen achter.
Hij ging mij reeds voor, werd zwart,
maar ook terug wit en wachter
uitziend op die nieuwe start!
— Maria Segers
Meer kerstgedichten
Whatever else may be lost among the years
Whatever else may be lost among the years
Let us keep Christmas still a shining thing
Whatever doubts assail us, or what fears
Let us hold close one day, remembering
It's poignant meaning for the hearts of men
Let us get back our childlike faith again
Zwavelstokken in je handen
Zwavelstokken in je handen
samen in de sneeuw
zwavelstokken in je handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte kan ontsteken
ja kom en zwicht
er is nog liefde
om te kennen al is het even wennen
mijn handen raken eindelijk je gezicht
— Wil Melker
Kerst
Kerst
Boom opzetten
Veel lichtjes erin
Buiten is het donker
Het licht zit in onszelf
We weten elkaar steeds te vinden
Ik ben nu in gedachten bij je
Graag wil ik dat jij je dromen waarmaakt
Dat je huis jouw kasteel van geluk zal zijn
Dat je Kerstdagen het licht geven dat past bij jou
— José van Rosmalen
De romantiek van kerst
De romantiek van Kerst.
Is toch wel een heel klein wonder.
De romantiek van Kerst.
Maakt ons leven heel even bijzonder.
Ons jachtige leven haalt even adem.
De tijd lijkt stil te staan.
Mijmeringen over het voorbije jaar.
Toekomstplannen voor de weg te gaan.
De kerstboom staat,
de kaarsjes branden.
De beste wensen uitgesproken
voor het nieuwe jaar.
En we beseffen dat dit Kerst bijzonder maakt:
we hebben even, heel even maar,
weer aandacht voor elkaar?
Die rust, die tijd,
die interesse, die warmte.
Eigenlijk kunnen we toch nooit zonder?
Als we dat weten vast te houden.
Is de romantiek van Kerst
niet een klein,
maar juist een heel groot wonder?
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht