Kerstgedichtje: βNiet het kind, niet de ezelβ
Niet het kind, niet de ezel
niet de ster, noch de stal
zijn belangrijk voor ons, mensen
in dit aardse tranendal
Wel dat God ons zo nabij is
als een moeder bij haar kind
ooit gaf Hij daarvan een teken
in al wat je te Bethlem vindt
'k Wens je een hart, dat voelt en luistert
dat in vreugde en verdriet
ook vandaag in onze wereld
Gods geboren teken ziet
— Chris Coppens
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Christmas is the most wonderful time of the year
With the kids jingle-belling
And everyone telling
You've been a good cheer
It's the most wonderful time of the year
Christmas is the happiest season of all
With those holiday greetings
And warm, happy meetings
When friends come to all
It's the happiest season of all
Christmas is the most wonderful time of the year
There'll be much mistletoeing
And hearts will be glowing
When loved ones are near
It's the most wonderful time of the year
A warm cosy fire
on a cold winter's night
The tree casts it's rainbows
from it's many twinkling lights
Asleep are the children
snuggled under their quilts
While Santa finds his cookies
and a frosty glass of milk
Such wonderful memories
to hold so dear
Wishing you a Merry Christmas
and a Happy New Year!
Ik heb een wens voor iedereen,
een mooie kerst met lieve mensen om je heen.
Mensen die van je houden om wie je bent,
en in wie je misschien een stukje van jezelf herkent.
Laat merken dat je om die mensen geeft,
dat je samen met hen iets moois beleeft.
Geniet van de warmte die dit alles brengen kan,
en maak er een gezellig en fijn
kerstfeest van!
De romantiek van Kerst.
Is toch wel een heel klein wonder.
De romantiek van Kerst.
Maakt ons leven heel even bijzonder.
Ons jachtige leven haalt even adem.
De tijd lijkt stil te staan.
Mijmeringen over het voorbije jaar.
Toekomstplannen voor de weg te gaan.
De kerstboom staat,
de kaarsjes branden.
De beste wensen uitgesproken
voor het nieuwe jaar.
En we beseffen dat dit Kerst bijzonder maakt:
we hebben even, heel even maar,
weer aandacht voor elkaar?
Die rust, die tijd,
die interesse, die warmte.
Eigenlijk kunnen we toch nooit zonder?
Als we dat weten vast te houden.
Is de romantiek van Kerst
niet een klein,
maar juist een heel groot wonder?