Direct naar de inhoud

Kerstwensen gedicht: ‘De romantiek van kerst’

De romantiek van Kerst.
Is toch wel een heel klein wonder.
De romantiek van Kerst.
Maakt ons leven heel even bijzonder.

Ons jachtige leven haalt even adem.
De tijd lijkt stil te staan.
Mijmeringen over het voorbije jaar.
Toekomstplannen voor de weg te gaan.

De kerstboom staat,
de kaarsjes branden.
De beste wensen uitgesproken
voor het nieuwe jaar.
En we beseffen dat dit Kerst bijzonder maakt:
we hebben even, heel even maar,
weer aandacht voor elkaar?

Die rust, die tijd,
die interesse, die warmte.
Eigenlijk kunnen we toch nooit zonder?
Als we dat weten vast te houden.
Is de romantiek van Kerst
niet een klein,
maar juist een heel groot wonder?

Lang

Meer kerst gedichten

In the beauty of the season
In the joy of Christmas Day
May you find a special meaning
That brings happiness your way

Bekijk

Jozef zat stil te staren,
hij kon het niet verklaren.
Hoe kon het dat zijn lieve vrouw
zwanger was, ze was hem toch trouw?

In het lot schikken moest hij zich,
het kleine, onschuldige wicht
dat in haar schoot verborgen was,
Zou geboren worden alras.

Dan samen nog de reis ondernemen,
en zij was al zover henen,
ze liep toch reeds op alle dag
en zitten op een ezel! 't is wat men vermag.

Vele vragen die hem bezig hielden,
soms wist hij niet wat hem bezielde.
Weglopen van dat alles ging niet meer,
zijn gedachten gingen ?

Maria, vermoeid zag ze hem aan,
"Jozef we moeten verdergaan".
Bij de herbergen moet je kwartier gaan vragen,
het kind wordt te zwaar om nog te dragen.

Jozef, opschrikkend uit zijn gedachten,
moest een plaats vinden om te overnachten.
Het kindje kondigde zich al aan,
Maria die koest nu rusten gaan.

Ongerust en vol met zorgen,
keek hij op naar de dag van morgen.
Toen hij Maris in haar gezichtje keek,
zag zij van vermiedheid bleek.

Nergens kon hij onderdak vinden,
niet eens een plek om het ezeltje aan te binden, zodat ze even rusten konden,
het liep al tegen de morgenstonde.
Een man, vervult met mededogen,
keek Mariain haar ogen,
en wees Jozef de weg naar een stal.
"Opdat zij wat rusten zal."

Waren zij daar aangekomen,
engelenzang werd er vernomen.
Herders in de velden knielden neer,
en vonden het kindje teer,
slapend bij zijn moeder,
en Jozef was hun hoeder.
Toen hij hen daar beiden zo zag,
verscheen er op zijn gezicht een lach.

Het vertrouwen tussen Jozef en de Heer,
was er op dit moment alweer.
Zijn vrouw en zijn kindje zoet,
nu was ook voor Jozef alles goed.

Bekijk

Het is bijna kerst.
En het gaat niet zo best.
Ik wil de warmte met je delen.
En als het gaat sneeuwen met je buiten spelen.

Romantisch kaarslicht aan.
Even met elkaar stil staan.
En genieten van de sfeer.
Helaas gaat het niet zo hier.
En dat doet best wel zeer.
Met de kerst,
moet je juist bij elkaar zijn.
Met de kerst,
moet je liefde geven en geen pijn.

Bekijk

Het wordt vroeg donker, laat weer licht,
en daartussenin brandt een kaars.
Advent is wachten met een open hart,
tot het feest van het licht — en dat komt, echt waar.

Bekijk
Alle kerst gedichten