Kerstgedicht: ‘Zwavelstokken in je handen’
Zwavelstokken in je handen
samen in de sneeuw
zwavelstokken in je handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte kan ontsteken
ja kom en zwicht
er is nog liefde
om te kennen al is het even wennen
mijn handen raken eindelijk je gezicht
— Wil Melker
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Lichtjesfeest:
dat is Kerst
het allermeest
Een kerstster
in een donkere tijd
is iets dat warmte brengt
en kleur, je hart verblijdt
Al vind je er geen bal aan
Al kan die boom je gestolen worden
Al denk je wat moet ik met die romantiek
Al denk je alweer zo’n kerstkaart
Toch wil ik het erop wagen
Toch wil ik iets tegen je zeggen
Toch hoop ik iets voor je
Dat je vrede hebt met je zelf!
— José van Rosmalen
Wat is het toch moeilijk om iets naar ieders wens te kopen,
Dat ze het leuk vinden moeten we dan maar hopen
Gelukkig ben jij je hiervan bewust,
En stelde je me met dit simpele verzoek gerust
Je kunt hiermee zelf uitkiezen wat je wil,
Maar koop eerst een fatsoenlijke bril
Misschien heb ik nu teveel verklapt,
Of heb je het papier er stiekem al afgekrabd
Wacht niet langer en ga nu maar snel kijken,
Om vervolgens met dit cadeau je kennis flink te verrijken