Kerstgedichtje: ‘Kerstklokjes die klinken’

Whatever else may be lost among the years
Let us keep Christmas still a shining thing
Whatever doubts assail us, or what fears
Let us hold close one day, remembering
It's poignant meaning for the hearts of men
Let us get back our childlike faith again

Niet alleen met Kerstmis
maar het hele jaar door
is de vreugde die je gaf
de vreugde die je niet verloor

Kerstmis, waar ben je gebleven?
Waarom verdween je uit mijn leven?
Voor mij geen boom wel versieringen en lichtjes.
Mensen om me heen met een vrolijk gezichtjes
Ik ben dit jaar echt niet alleen,
Alleen mis ik jullie armen om me heen.
Zal het ooit nog terug komen?
Ach Kerstmis... ik blijf dromen!
Mama zou vandaag 82 jaar worden
En papa is vandaag al 5 jaar geleden overleden.
Ik heb het koud en voel een lichte pijn.
Pap. Mam wat wil nu graag bij jullie zijn.
Ik voel een traan biggelen over mijn wangen
Niet bij machte om hem op te vangen.
Allemaal mensen om me heen,
En toch voel ik me alleen.

— Willeke Wouters

Wij wachten niet op sneeuw of drukte,
niet op de lijstjes en de haast,
wij wachten op een klein begin:
een kind dat komt, een ster die het licht aan de hemel plaatst.
Vier zondagen lang steken wij
een kaarsje aan en worden stil,
want wie leert wachten in het donker,
ziet het licht al voor het komen wil.