Kerstgedicht: ‘Kerstmis’

Vergeef en vergeet
want wie kan zeggen dat er ooit weer een
kerstdag komt om gastvrij te zijn en
gastvrijheid te genieten

Wat is er aan de hand
Kerstmis is weer in het land
Het is tijd om dit te vieren
Om te lachen en te gieren

Misschien zien we de arrenslee wel
En de kerstman met zijn grote bel
Dan zijn de meeste mensen vrolijk en blij
Hopelijk horen jullie daar dan ook bij

— ingezonden door Nikol Niesen

Stil kijk ik de wereld in, stil sta ik voor 't raam
In gedachten fluister ik zacht, met eerbied Jezus naam
Niet wetend wat ik denken moet, niet wetend wat ik wil
Kerstmis, vrede, engelen, ik ben een beetje stil
Waar is ons kind gebleven? Waarom vieren wij feest?
Waarom al die vragen? Waarom zo bedeesd?

De wereld heeft veel pijn gevoeld, terreur en veel geweld
Een kind wordt weer geboren, de dagen zijn geteld
In ons hart woont liefde, en warmte voor de mens
Want dat wou hij ons geven, dat was zijn grootste wens
Goud, mirre en wierook, een kaars, misschien wat wijn
Laat het onder de mensen, altijd vrede zijn

— Antje Blomme de Jong-Sluis

Mijn kerstekind

Liefde is machtig,
liefde is blind,
liefde is als een gelukkig kind, blij om wat kerstmis heeft gebracht,
net zoals jij die naar me lacht,
want ik kijk naar jouw en vind,
ja, jij bent mijn kerstekind...

— Thalia Sillis