Kerstgedicht: ‘Kerstmis’

Het is vredig en stil
dan ineens beieren klokken door de nacht
Na vele eeuwen vieren we
dat Gods zoon werd verwacht

worden opgesmukt
koetsen opgeblonken
alles mooi versierd
de kerstman is klaar
voor de grote rit
door het sterrenland
een prachtig geheel
van verte ziet hij
het sierlijke gedoe
maakt een extra ronde
hij geniet van zijn tocht
hij komt eraan
deelt graag de pakjes uit
ieder wuift hem na
zalig kerstmis

Het sterven te zien doven
ik weet dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen

ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree

ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding

zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken

maar komen in het donker terug
om niet het sterven te zien doven
in mijn jong reebruine ogen

— Wil Melker

Denk ook eens aan hen

zonder familie zonder vrienden
zonder kus en ook geen lach
zonder warmte maar heel even
gewoon een domme regendag

Denk ook eens aan hen
die daar liggen op de grond
voor hen is het geen Kerstmis
maar zoals altijd een Vastenavond

— Gemaakt door J. van W.