Kerstgedicht: ‘Stil kijk ik de wereld in’
Stil kijk ik de wereld in, stil sta ik voor 't raam
In gedachten fluister ik zacht, met eerbied Jezus naam
Niet wetend wat ik denken moet, niet wetend wat ik wil
Kerstmis, vrede, engelen, ik ben een beetje stil
Waar is ons kind gebleven? Waarom vieren wij feest?
Waarom al die vragen? Waarom zo bedeesd?
De wereld heeft veel pijn gevoeld, terreur en veel geweld
Een kind wordt weer geboren, de dagen zijn geteld
In ons hart woont liefde, en warmte voor de mens
Want dat wou hij ons geven, dat was zijn grootste wens
Goud, mirre en wierook, een kaars, misschien wat wijn
Laat het onder de mensen, altijd vrede zijn
— Antje Blomme de Jong-Sluis
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
It's Christmas, it's Christmas
Each merry bell chimes
A time for remembering
Old friends and old times
A time for warm greetings
Old ties to renew
And a time for good wishes
For good folks like you
- ingezonden door Jeannette Ringenaldus -
Het is vredig en stil
dan ineens beieren klokken door de nacht
Na vele eeuwen vieren we
dat Gods zoon werd verwacht
Een kerstkaart
met wat lieve woorden
en een goede wens
die stuur ik jou
van mens tot mens
Vandaag ga ik een boompje kopen
Zet hem op een mooie plaats
Versier hem met slingers en ballen
Ook een stal komt er bij
Lichtjes maken het compleet
Natuurlijk is een boom en stal
Feestelijk op te sieren
Maar waar blijft de zin van dit feest
Als wij niet wat verder denken
Niet denken aan die ene nacht
Die nacht is ons een licht gegeven
Om ons te verlossen van het donker
Laten we dan proberen te zien
Waar het echt om gaat
Het is het nooit te laat