Kerstgedicht: ‘Stil kijk ik de wereld in’
Stil kijk ik de wereld in, stil sta ik voor 't raam
In gedachten fluister ik zacht, met eerbied Jezus naam
Niet wetend wat ik denken moet, niet wetend wat ik wil
Kerstmis, vrede, engelen, ik ben een beetje stil
Waar is ons kind gebleven? Waarom vieren wij feest?
Waarom al die vragen? Waarom zo bedeesd?
De wereld heeft veel pijn gevoeld, terreur en veel geweld
Een kind wordt weer geboren, de dagen zijn geteld
In ons hart woont liefde, en warmte voor de mens
Want dat wou hij ons geven, dat was zijn grootste wens
Goud, mirre en wierook, een kaars, misschien wat wijn
Laat het onder de mensen, altijd vrede zijn
— Antje Blomme de Jong-Sluis
Meer kerst gedichten
2011 staat nu voor de deur
2011 staat nu voor de deur
dat er nog vaak Kerstmis zal worden geboren
en alle mensen de kerstklokken in vrede zullen
horen
Met de Kerst van het vorige jaar
Met de Kerst van het vorige jaar
waren wij met z'n drietjes
zo dicht bij elkaar
Helaas was het ons niet gegeven
dat onze Sander mocht blijven leven
Op 13 februari veranderde ons leven opslag
we missen onze schat, elke dag
We zullen doorgaan met ons leven
maar kunnen niet meer dezelfden zijn
Want elke dag is het gemis
dat niet te beschrijven is
Onze Sander zweeft nu vrij de zon tegemoet
en brengt jullie, net als wij
een lieve Kerstgroet
— Anja Marée
Het sneeuwt en het is december
Het sneeuwt en het is december.
Weer keert de winter en belaagt
het hart, dat droef, maar steeds gewender
zijn heimelijke pijnen draagt.
In de huiskamer, waar gelaten
het dagelijks leven wordt verricht,
dringt uit de troosteloze straten
een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen
er is van lieverlee geen onderscheid
meer tussen alle herinneringen
aan liefde en weemoedigheid.
Voorbijgegaan een halve eeuw,
men ontkomt niet aan de tijd.
Altijd december, altijd sneeuw,
altijd dit lege hart, altijd.
Kaarsengedichtje voor advent
Kaarsengedichtje voor advent
Er staan vier kaarsjes op een rij
te wachten op het feest.
Eén lichtje laat ons alvast zien
hoe mooi het is geweest.
Nu mogen er twee kaarsjes aan,
ons wachten wordt beloond.
Het wordt steeds lichter in de kerk,
dit huis waarin God woont.
Vandaag branden drie kaarsjes,
drie vlammetjes van licht
vertellen van het Kind dat komt,
is dát geen mooi bericht?
Nu mag het vierde kaarsje aan.
Vier lichtjes laten horen:
nog een paar nachtjes slapen,
dan wordt het Kind geboren.
— Coby Poelman - Duisterwinkel