Kerstgedicht: ‘Sparrenboom, sparrenboom’
Sparrenboom, sparrenboom
groene takjes wonderschoon
In het bos zag ik je staan
toen had je geen lichtjes aan
één, twee, drie en vier
slingers overal
een engeltje daar, een klokje hier
vijf, zes, zeven, acht
mama steekt de kaarsjes aan
en wij zingen heel zacht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Straks als de klokken weer gaan luiden
midden in de winternacht
weet ik dat het zal beduiden:
"een wonder is volbracht!"
Het mooiste gevoel met Kerst
is de saamhorigheid
Raak dat gevoel
ook in het nieuwe jaar niet kwijt
Op het smetteloos wit
voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan
maar blijven staan
wist dat het kind zou komen
weer op dezelfde plaats
waar de ster nu staat te dromen
— Wil Melker
May all the joy you gave away
Return to you on Christmas Day