Kerstgedicht: ‘Sparrenboom, sparrenboom’

Je eerste feest met lichtjes
dat is het feest van Kerst
dan gaan er lichtjes branden
en buiten valt er sneeuw
en al die twinkel-lichtjes
brengen een wonderwereld mee
en al die lichtjes vertellen ook
van een heel blij feest
dat nu beginnen gaat
voor het éérst voor jóu
voor jou het allermeest!

Voor heel bijzondere mensen
deze kaart met fijne wensen
Een goede gezondheid
en bergen van geluk
Voorzien van veel gezelligheid
een heel jaar aan een stuk

Er hing in het bos een dichte mist.
Ik verdwaalde, had me in de weg vergist.

Het werd al donker, de avond viel.
Ik was zo alleen, een dolende ziel.

Ik hoorde geritsel, ik hoorde gepiep.
Ik zo bang dat ik snel verder liep.

In het duister zag ik zomaar een licht.
Er kwam toen een glimlach op mijn gezicht.

Daar midden in dat mistige woud
was door mensen een huisje gebouwd.

De voordeur van dat huis stond open,
ben zonder kloppen naar binnengelopen.

"U komt als geroepen," zei toen een man.
"Mijn vrouw krijgt een kind, toe help me dan."

De zoon werd geboren met veel gemak.
Zij waren verheugd, gaven me onderdak.

Toen ik de volgende morgen was uitgeslapen,
werd ik gewekt door gemekker van schapen.

Ik lag tussen hen in, lekker warm in het hooi.
De zon was al op en straalde zo mooi.

Er kwamen twee herders die staarden me aan.
Het leek me dus beter om verder te gaan.

Ze wisten niets van een kind in het woud.
Had ik die nacht een wonder aanschouwd?

Het is eerst kerstmis,
enkele mensen eten dan wel vis.
Op 25 December is het feest,
die dag amuseert zich dan het meest.
Jezus is op die dag geboren,
dat kun je wel in de kerk horen.
Na een weekje wachten is het terug een maaltijd,
je hebt dan echt geen spijt.
Zorg als je het nooit vergeet,
anders ga je werken tot je staat in het zweet.
De kinderen hebben dan en briefje gemakt,
ze hebben graag als je er op waakt.
Na nieuwjaar worden de straten terug vol,
maar ik zie op de grond nog een kerstbol.