Kerstgedicht: ‘Mijn kerstgroep’
Mijn kerstgroep
ik had een vredige
kerstnacht verwacht
dacht mijn schaapjes
op het droge maar
het zwarte dat ontbrak
we zijn gaan zoeken
op de velden waar
herders hun kudde telden
klopten aan bij stallen
het bleef spoorloos voor allen
heb mijn kerstgroep
toen eens goed bekeken
maria jozef en de beesten
ook daar geen taal of teken
van mijn vermiste schat
tot het kind
begon te huilen
dat in een kribbe lag
zij wees mij met heldere ogen
waar het zwarte schaap te vinden was
— Wil Melker
Meer kerst gedichten
Put up your mistletoe
Put up your mistletoe
And string up the holy
Spread the festive spirit
It's the season to be jolly
Kerst is het feest van het wonder
Kerst is het feest van het wonder
de mensen, ze kunnen niet zonder
Kerst is het feest van een ster
die ons mag raken
en licht van ons maken
Kerst is het feest
dat nog het meest gaat over jou
ook al denk je van niet
omdat je 't lichtje nog niet ziet
Sterren zijn kaarsen
kaarsen zijn sterren
die de donkerte verbreken
door in stil verlangen
een kaars te ontsteken
Het mooiste gevoel met Kerst
Het mooiste gevoel met Kerst
is de saamhorigheid
Raak dat gevoel
ook in het nieuwe jaar niet kwijt
De stilte van de kerstnacht
De stilte van de kerstnacht
Maria, het jonge meisje,
pas het Kind gebaard
overdenkt
wat ze destijds
in haar hart
heeft bewaard,
de woorden van de engel
en van Elisabeth,
haar liefde voor Jozef,
zijn trefzekere tred.
Hoor, er komen herders
vol eerbied en ontzag,
vertellen de geliefden
wat hen hier heeft gebracht,
hoe engelen verschenen
in het donker van de nacht.
In de stilte van die nacht
overdenkt moeder Maria,
jubelen herders
op hun terugweg
naar het veld,
lovend, prijzend,
stralend van verre
hebben ze ieder
hun vreugde verteld.
In de stilte
van de kerstnacht
overdenk ook ik en vind
door de woorden van Lucas
't verlossende Kind.
— Coby Poelman - Duisterwinkel