Kerstgedichtje: ‘Stil nu, stil nu, maak geen gerucht’

't Is Kerstmis overal
we dromen onze dromen
bij mooi versierde bomen
van vrede bovenal
en wensen aan elkaar:
Sfeervolle Kerstdagen
en een heel gelukkig Nieuwjaar!

Decemberpost

Tussen de regels
van de decemberzegels
verspreidt de wereld
tekenen van vredig licht
bovenop een warm bericht.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Er zal weer vrede komen

zag het schot gestopt
stilstand ritselt in beweging
de eerste witte vlag

uit dood ontwaakt
wat niet meer was
de lach van overleving

er zijn geen groene
luisterrijke bomen
wel gloort er hoop

ebt langzaam angst
uit boze dromen
er zal weer vrede komen

— Wil Melker

Met kerst, dan lacht iedereen.
Ik wilde bij jou zijn, maar zit nu alleen.
Somber in een hoekje, met veel verdriet.
Hoe vaak ik het ook gewenst hebt;
je bent er niet.

Het enige wat ik kan,
is huilen.
Het maakt me zo bang.
Deze eenzaamheid.
Dit nare gevoel duurt veel te lang.

De dag van vrede,
een dag van liefde.
Dat is wat het hoort te zijn.
Maar jij bent zo ver weg.
En daardoor voel ik me zo rot en klein.

Een dag met familie,
een dag met vrienden.
wat ik wenste was weer een dag met jou.
Maar je liep weg van mij.
Terwijl ik nog zoveel van jou hou.

Kerst,
het zou je moeten verblijden.
Samen spelen in de mooie sneeuw.
was je maar hier,
want bij jou zijn is het enige wat ik wil.