Kerstgedicht: ‘De beste kerstwens’
Vertrouwen en Geluk, Liefde en
Verdraagzaamheid is de kreet vandaag de dag
Sommigen volgen dit heel gemakkelijk op met een lach
De wereld is vaak oneerlijk en zwaar ‘verrot’
We maken elkaar maar al te graag kapot
Maar met Liefde en vooral Vertouwen
Kunnen we het met elkaar wel uithouden
Er is zoveel haat en nijd heden ten dage nog steeds op aarde
En mensen vergeten vaak hun normen en waarden
Ook in veel families is er vaak ruzie en zijn er misverstanden
We dragen elkaar vaak allang niet meer op handen
We moeten ook eindelijk eens leren
Dat je een andermans leven niet kan regisseren
Leven en laten leven is een groot goed
Doe je dat, dan komt alles goed
Laten we het in 2011 eens proberen anders te doen
Vertrouwen blijven houden en het eens afdoen met een zoen
Er zijn zoveel mensen
Die uit gewoonte een ander alle goeds wensen
Maar of ze er ook echt achter kunnen en willen staan
Zodra dat gebeurt is het met veel leed gedaan
Laat elkander in je waarde
Dan komt er nog weleens echt vrede op aarde
Dit is een diep gemeende hartenkreet
Bespaar elkaar in (...jaar...) eens veel leed
De beste kerstwens!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
De ijsbloem
in een schrale ochtendzon
druipt de ijsbloem
langzaam van de ruit
maar buiten
strakt de kou
in een felle oostenwind
glanst sneeuw
het hel kristallen wit
in onbedekte ogen
vaag luiden klokken
het ter kerke gaan
de hoogmis vangt om tienen aan
niet belopen ligt de wereld
voor ons open een witte kerst
de natuur weer op zijn best
— Wil Melker
Kerstkaartje aan een geliefde
Sterretjes twinkelen
Kerstbelletjes rinkelen
Duizenden engeltjes op een rij
Maar de liefste, dat ben jij!
Wat een drukte toch bij Truus,
en wat had ze veel te eten,
maar erbij komen was een klus,
ik heb dus bijna niks gegeten.
Zag je de nieuwe broek van Bertus,
die moest hij vast van Annie aan,
zo krijgt ie nog een beetje status,
maar ik vond het toch wel lullig staan.
En oma zat weer aan de borrel,
ze was totaal niet te verstaan,
nu had ze Alie weer op de korrel,
en die bleef maar sullig staan.
En heb je dat rode vlees gegeten,
daar zat een heel raar smaakje aan,
ik heb het voor de hond gesmeten,
maar die begon er ook niet aan.
Volgend jaar bij Jan en Astrid,
ik zie er nu al tegen op,
elke kerst proberen we het weer,
en telkens wordt het weer een flop.
Herinnering van toen
Zomaar ontstaat
weer een stil verlangen
naar vroeger.
Alles snel verloren, in de tijd.
Kinderen lang al uitgevlogen
de mooie jaren van hun jeugd.
Ontvlucht voor even de realiteit
in de herinnering van toen
als een kostbare schat bewaard.
Zo ook de gezellige feestdagen
zal ik in gedachten
nog dikwijls over doen.
— Droomster