Kerst gedichtje: βVeel vriendschap en vredeβ
Veel vriendschap en vrede toegewenst met
Kerstmis
En voor 2011 al het beste, het mooiste wat er
is
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
feestdagen, het zou een gelukkige periode moeten zijn...
voor iedereen...
maar voor sommige mensen is het een hel, sommige mensen zijn dan eenzaam en alleen...
sommigen hebben zelfs geen dak om onder te wonen, geen bed om is te slapen, geen familie om liefde aan te geven...
ze hebben geen verwarming, ze hebben niets, ze zitten daar maar te beven!
ze hebben geen eten, ze hebben alleen henzelf, om de eenzaamheid te doen vergeten!
zo zie je, kerstmis en nieuwjaar... het is niet voor iedereen feest...
het kan een ware hel zijn, het kan het einde voor iemand zijn geweest...
— Chilly E.
In de Kerstnacht geboren
In de Kerstnacht geboren,
omringt door een machtig
groot Engelenschaar.
Het Jezus kindje, door God verkoren
Jozef en Maria als stoffelijk paar,
fluisteren vol verheerlijking
β, eindelijk is de Verlosser daar.β
De hemel brak open als een
donkere bliksemschicht.
De stal werd door een stralende ster
in de donkere nacht helder verlicht!
Herders in de velden zagen van verre
het heldere hemelslicht.
Samen zongen zij met diepe stem.
Begeleid door een stralende ster,
gingen zij op weg naar Hem.
— Droomster
Het was de eerste keer in mijn leven, een kerstmis zonder gezin.
Natuurlijk was er wel een boom met lampen, ballen en slingers erin.
Een eenzaam kerstontbijt, alles was anders dan vroeger, want dat is verleden tijd.
Je mist dan toch wel die warmte en gezelligheid.
Je probeert de leegte op te vullen en dat lukt natuurlijk niet,
ondanks het Christusfeest heb je toch wel veel verdriet.
Een ding houdt je dan nog op de been
, de gedachte volgend jaar ben je misschien niet meer alleen
en dan kun je kerstmis weer samen vieren.
— F. van der Bijl
nog één
halve bal
centraal in de boom
de duizend facetten
weerkaatsen gezicht
zonder schroom
vroeger getuigd
ieder een kleur in
groen met een geur
nu rest nog de mijne
de anderen gevallen
verscherfd in de tijd
ik plaats met een luchtig gebaar
maar in duizend facetten spat ook
mijn droom op de vloer uit elkaar
— Wil Melker