Kerst gedichtje: ‘Wanneer ieder van ons’

Ik zag en ik voelde de jaargetijden
verkleuren als regenbogen
Ik zag en voelde de
jonge geurende lente om me heen, terwijl
de jonge loten zich uit de grond wrongen
Ik zag en voelde de zwoele zomer
met zijn heerlijke avonden en mooie kleuren
Ik zag en voelde de herfst met
zijn stormen aanzwellen en weer slinken
Ik zag en voelde de winter met zijn
prachtige nachten en witte sneeuw
Maar bovenal zag en voelde ik de
warmte van de mensen om me heen

Prettige Kerstdagen & Gelukkig Nieuwjaar

— ingezonden door Jeannette Post

Het sneeuwt en het is december.
Weer keert de winter en belaagt
het hart, dat droef, maar steeds gewender
zijn heimelijke pijnen draagt.

In de huiskamer, waar gelaten
het dagelijks leven wordt verricht,
dringt uit de troosteloze straten
een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen
er is van lieverlee geen onderscheid
meer tussen alle herinneringen
aan liefde en weemoedigheid.

Voorbijgegaan een halve eeuw,
men ontkomt niet aan de tijd.
Altijd december, altijd sneeuw,
altijd dit lege hart, altijd.

Een kerstboom,
Een grote.. en een kleine boom,
Een teil! met grond wat water .
De kerstboom en de Dennegeuren
De kerstballen om het op te fleuren
De kerststal , jozef en maria
En kindje Jezus in een stal
En een grote Ster die pronk,
Aan het grote heelal.
De kleine boom
Staat nog te wachten
Is voor ons peutertje klein
Prachtig versierd heel fijn.

Het vlammende licht van een kaars wil ik zijn in deze heugelijke tijd
Die dansend van vreugde, de ene na de andere schaduw als
schimmige gedaante uitspreidt
Romantiek uit het niets te voorschijn tovert en sfeervolle trekken tekent op het gezicht
Harten en leven verwarmt en de fakkel in de duisternis
oplicht
Kaarslicht, een teken van vrede in ons duister bestaan
Een enkel vlammetje, dat al brandende en in harmonie over de aarde moet gaan

— Tonnie Folkeringa