Engels kerstgedicht: ‘At Christmas time’

Een witte laag op de stoep,
Ik dacht eerst: wat is dat voor troep?
Ik zag kinderen sneeuwballen gooien,
Het is koud en kan snel ontdooien.
Ik kwam er achter het is sneeuw!

Dat is wat ik op mijn kerstdag wil,
Een mooie witte kerst,
Dan is mijn dag het best.
Ik moet me goed bedekken tegen de kou,
Nu dacht ik stiekem was ik maar bij jou.

Kerst is een mooi geschenk,
Die ik jou ook van harte schenk,
Ook al was je soms een klier,
Meschien doet je dit wel plezier.
Als jij van mij een kerstkaart mag ontvangen,

Iedereen nam afscheid van mekaar,
We moesten mekaar verlaten,
Ik hoop dat ik ze volgend jaar weer allemaal zie,
Dan heb ik veel plezier,
Als iedereen weer terug op school komt,
En niemand iets mag overkomen,
Dan zal ik volgend jaar weer:
Met een glimlach binnen in de school komen.

Kerstmis, waar ben je gebleven?
Waarom verdween je uit mijn leven?
Voor mij geen boom wel versieringen en lichtjes.
Mensen om me heen met een vrolijk gezichtjes
Ik ben dit jaar echt niet alleen,
Alleen mis ik jullie armen om me heen.
Zal het ooit nog terug komen?
Ach Kerstmis... ik blijf dromen!
Mama zou vandaag 82 jaar worden
En papa is vandaag al 5 jaar geleden overleden.
Ik heb het koud en voel een lichte pijn.
Pap. Mam wat wil nu graag bij jullie zijn.
Ik voel een traan biggelen over mijn wangen
Niet bij machte om hem op te vangen.
Allemaal mensen om me heen,
En toch voel ik me alleen.

— Willeke Wouters

Vandaag dan een beurs opleving
vooraf een schietgebedje naar boven
zo verdwalen vaak onze gedachten

in alle kerst en nieuwjaar toespraken
willen we straks plechtig beloven
een goede economie een stevige euro
boven vrede en vergeving
omdat we daar niet meer in geloven

midden in een recessie
zien we niet dat welvaart
zo onze ondergang wordt
treuren we om ons begrotingstekort
wachten op een financieel wonder

maar kopen voor miljoenen
flitsend vuurwerk
met veel geknal en gedonder
doen totaal geen concessie
naar onze te hoog gegrepen wensen

gun elkaar dan deze kerstopleving
misschien verwacht God
wel wonderen van mensen

— Cor van Vliet

Eén kaars voor het wachten,
twee voor de hoop die groeit,
drie voor het licht dat nadert,
vier voor de nacht die bloeit.
Zo tellen wij de zondagen
tot het kind geboren is —
advent is leren wachten
op wat al onderweg is.