Kerstgedicht: ‘Winterstilte’

Twee dagen met een gouden rand
Speciaal om te plezieren
Twee dagen met veel vrolijkheid
Twee dagen om feest te vieren

Herders en hun vuur

helder staat de ster
en zo dichtbij
nog frank en vrij als toen

een klare nacht
de stal bepluisd
met wol van schapen

die buiten slapen
winters aangekleed
naast herders en hun vuur

de schreeuw
van het geboorteuur
klinkt weer universeel

het hemelse geluid
brengt liefde en de wereld
hopelijk iets vooruit

— Wil Melker

Vandaag ga ik een boompje kopen
Zet hem op een mooie plaats
Versier hem met slingers en ballen
Ook een stal komt er bij
Lichtjes maken het compleet

Natuurlijk is een boom en stal
Feestelijk op te sieren
Maar waar blijft de zin van dit feest
Als wij niet wat verder denken
Niet denken aan die ene nacht

Die nacht is ons een licht gegeven
Om ons te verlossen van het donker
Laten we dan proberen te zien
Waar het echt om gaat
Het is het nooit te laat

Als het sneeuwt wordt de wereld bedekt
Maar de sneeuw zal verkleuren
Het is de oorlog die de sneeuw bevlekt
En het onzinnige haat gebeuren

We moeten zorgen dat de sneeuw wit zal blijven
We moeten elkander een hand geven
Daarom wil ik dit als wens schrijven
Hopelijk verschoond ons verdere leven

Zou jij me bij de hand willen pakken?
Ik kan het zelf niet meer aan
Mijn hele bezit zit in twee schamele zakken
Alleen kan ik niet zo verder gaan

Zou jij mij te eten willen geven?
En een oplossing willen zoeken
Dan blijf ik tenminste in leven
Zonder in geschiedenisboeken te komen staan

Zou jij me willen wassen?
Het vuil van de aarde willen spoelen
En kranen dichtdraaien van gevaarlijke gassen
Dan kan ik me wat frisser en vooral veiliger voelen

Alleen kan ik het allemaal niet
Maar met jouw hulp zal het gaan
Dat weet je vanzelf als je me ziet
Samen verschonen wij ons aardse bestaan