Dat mama moe is neem ik aan
want ik heb ook m'n best gedaan
maar papa heeft zover ik weet
wel minstens voor ons drie gezweet
Geboortegedichten – pagina 6
Na negen maanden bij mamma
Na negen maanden bij mama te hebben
gezeten
Wou ik ook wel eens wat van mijn papa
weten
Mama's droom en papa's wens
een nieuw leven
een geheel nieuw mens
Nog onbekend
niet onbemind
dat ben ik, hun liefdeskind
In mama's buik werd ik te groot
Nu wordt het tijd voor papa's schoot
Vanuit een vrije val
belandde ik op 13 juli 2009
bij mijn papa en mama in de hal
Mijn vader is een kok, 'n etenbereider
Mijn moeder een
activiteitenbegeleidster
Uit dit duo ben ik geboren
Nu een gezin, waar ik bij mag horen
Er is niets mooiers in het leven
dan leven schenken aan een heel klein wezen
Nu ben je eindelijk daar
en mama en papa staan nu steeds voor je klaar
Maandenlang veilig geborgen
in de moederschoot
Nu mag ook papa voor je zorgen
ons geluk is groot
Wat Ooievaar Nee, nee!!
Wat? Ooievaar? Nee, nee!!
Mijn mama en papa hebben flink gestoeid
Zo ben ik in mama's buik gegroeid
Maar nu ben ik eindelijk geboren
En kan zo hun rustige leventje verstoren
We hoeven niet langer te dromen
Over het mooiste dat ons kan overkomen
Want jij bent geboren, teder en klein
Wat zijn we toch trots jouw papa en mama
te zijn
— Susanne van Gorp
'k Heb twee handjes en twee voetjes
tien teentjes op een rij
'k Kreeg een vrolijk snoetje
en mijn oortjes staan opzij
Mama is zo gelukkig
en papa is dolblij
Zo fijn
Zo verwonderd
Zo overdonderd
Door dit wonder
Zo bijzonder
Om voor altijd...
Papa en mama te mogen zijn!
Het eerste teken van leven, diep van binnen
is een teken dat je je leven lang moet
beminnen
Een handje, een voetje dat lustig schopt
een gezond hartje, wat hoorbaar klopt
Vingertjes, teentjes, van elk tien
kleine oogjes, vandaag voor het eerst het
daglicht gezien
Een heel mooi mensje, teer en fijn
wat zijn wij blij nu eindelijk je papa en mama te
mogen zijn
— ingezonden door Monique Bakkum
Papa is fier
Mama is blij
Dikke buik weg
En ik ben erbij
— ingezonden door Ilse De Smet
Eerst moest ik heel snel zwemmen
dan een eicel temmen
daarna begon ik te groeien
en in mama's buik te stoeien
al gauw was het er te klein
en werd het tijd
om ook bij papa te zijn...
— ingezonden door Gudrun Serraes