Geboortegedichtje: ‘Eerst moest ik heel snel zwemmen’
Eerst moest ik heel snel zwemmen
dan een eicel temmen
daarna begon ik te groeien
en in mama's buik te stoeien
al gauw was het er te klein
en werd het tijd
om ook bij papa te zijn...
— ingezonden door Gudrun Serraes
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Sa no en dan
fljocht der in ingeltsje
nei de ierde.
De wolken binne rôze
it gers is blau,
oeral sweve ballonnen, oeral.
De hiele wide wrâld
leit iepen...
Eerst wisten ze er echt niets van
en zagen ze ons voor één kindje aan
Toen dachten wij, dit kan zo niet langer
en kropen achter elkaar vandaan
Vanaf die tijd zijn wij gaan groeien
en konden daarbinnen aardig stoeien
Ja, het was er erg fijn
maar na al die weken ook te klein
Dus besloten wij te keren
om daarbuiten van alles te leren
En zo zijn wij dus geboren
verdere bijzonderheden zult u nog wel horen
Ons leven krijgt zin
Door dit nieuwe begin...
Je leefde in het vocht zo lauw
Het bloed van mij is ook van jou
Nu zien je dan het levenslicht
En ik de eerste blik op jouw gezicht
— ingezonden door Cindy Dirickx