Handjes
Handjes
Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland
Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer
Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?
Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?
Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer geboorte
Op 10 augustus 2008
ja, het is echt
heeft mama mij de huur opgezegd
Vanaf nu is het uit met de pret
en slaap ik in mijn eigen bed
Ondanks de goede zorgen van de doktoren
ben ik toch nog te vroeg geboren
Daarom blijf ik nog even hier
en daarna bezorg ik mama en papa veel plezier
Mama had het gevraagd
Papa heeft het gewaagd
Voor velen niet zo bijzonder
Maar voor ons ben jij een klein wonder
Negen maanden keken we naar je uit
Welkom, lieve spruit
— Elke