Geboortegedicht: ‘Negen maanden in moeders schoot’
Negen maanden in moeders schoot
zo werd je langzaam groot
Totdat je het eerste levenslicht aanschouwt
en iedereen al van je houdt
Je kleine knuistjes, je eerste kreet
het is alsof je nu al weet
Hoe je ons moet bekoren
wij zijn blij dat je bent geboren
Meer geboorte gedichten
Grijze wolken uiteengedreven
Grijze wolken uiteengedreven
door een warme stralende zon
Een roze wolkje is gebleven
dat is hoe jouw leven begon
Mocht je ooit zo'n wolkje zien
sta dan even stil
Het is een teken van ........ misschien
die je gedag zeggen wil
Do waardst op 'e wrâld brocht
Do waardst op 'e wrâld brocht
hiel lyts, kwetsber en sêft
do sykhellest, do gûlst en libbest
hoe grut is Hy dy 't ús dat jout
Al weken vroeg Bart:
Al weken vroeg Bart:
"Baby nou?"
dan antwoordden wij:
"Die komt gauw!"
Maar de natuur gaat z'n gang
En het wachten duurde wel lang
Eindelijk is het zover dat wij u laten horen
Er is bij ons een zoon geboren!
Na ongeveer 9 maanden afhankelijkheid
Na ongeveer 9 maanden afhankelijkheid
ben ik nu tot mijn eigen leven bereid
zodoende ben ik mijn moeder ontglipt
en deze wereld binnen gewipt
deze wereld is voor mij
nog nieuw en wijd