Geboortegedichtje: ‘Negen maanden heb ik in mama's buik gezeten’
Negen maanden heb ik in mama's buik gezeten
Negen maanden heb ik niets van de buitenwereld afgeweten
Negen maanden onder mama's huid
Maar toch kwam ik er het liefst uit
— Goedele Moureaux
Meer geboortegedichten
Een stille wens werd een verlangen
Een stille wens werd een verlangen
maar wat wij mochten ontvangen
twintig teentjes, o zo klein
dit moest een tweeling zijn
Zij hielden hun samenzijn lang geheim
het moest een beetje een verrassing zijn
Ze zijn dan wel wat kleiner
maar met z'n tweeën stoeien leek toch fijner
Een nieuw begin
Een nieuw begin
Teken van hoop
Glimlach van de Schepper
Geluk in ons gezin
't Klinkt als muziek
Reden tot vreugde
Mens mag je zijn
Waardevol en uniek
In m'n buik was je als een vlinder
In m'n buik was je als een vlinder
je fladderde vrolijk heen en weer
Nu aanschouw je het leven
met je stralende oogjes tegemoet
zo klein, zo teder, zo lief, zo zoet
Hoor eens even, ik vertel je wat:
Hoor eens even, ik vertel je wat:
ik ben papa's kleine schat
en ik ben mama's hartendief
iedereen vindt me even lief
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Geboorte
- Gedicht