Geboortegedichtje: ‘De eerste adem’

In mijn buik zal jij groeien
Nu nog heel pril en klein
In 9 maanden zal jij bloeien
Om straks als een volmaakt mensje bij ons te
mogen zijn
Een wonder door God gecreëerd
Wat heerlijk om daar in te mogen geloven
Met jouw komst zijn wij vereerd
Uit liefde ontstaan, nadat papa en mama
elkaar dit jaar voor Gods aangezicht
hun trouw mochten beloven
Straks zal jij in ons midden zijn
Op Gods goedhoop mogen wij hopen
Een klein mensje, zo teer, zo fijn
Met wie wij vertrouwend de toekomst
in mogen lopen

Van tevoren bellen is een must
De eerste tijd wordt namelijk veel gerust

Zo klein, zo lief, zo zacht
Zijn eerste geluidjes veroveren je hart
Hij wordt ons leven, ons doen, ons denken
Hij is onze ziel, onze hartendief...

Alles stond al voor me klaar
Ik dacht daarom: hier kom ik maar!