Geboortegedichtje: ‘Je bent lief, zo teer als dons’

Tot negen maanden was er niets
Nu, na al die maanden is er iets
Een klein mensje, teer en fijn
Dat moet wel heel bijzonder zijn
Een klein wonder?
Een groot wonder!

We kijken naar het broze
Naar 't wonder van ons kind
Veel schoner dan de rozen
Die wiegen in de wind

Twee kleine voetjes, tien vingertjes zo fijn
lieve oogjes, haartjes als satijn
Nooit geweten dat dit geschenk
zo wondermooi kan zijn

Dit kindje teer en klein
zal vanaf nu een deel van ons gezin zijn
Met een huidje als perzik zo zacht
die nu soms huilt, maar straks ook lacht
Een kleine bloem die nu gaat groeien
en hopelijk een leven lang prachtig zal bloeien