Geboortegedichtje: ‘Ons eerste boontje’

De geboorte van dit kind, met bloemenkrans omgeven
intens gekoesterd, de liefste wens van een nieuw begin
Dit ontluikend wonder, de start van een jong leven
Corné is nu een deel van jullie gezin

Alles lijkt
vandaag bij dit bijzondere te verkleuren
het enige wat telt is nu dit prille, jonge bestaan
Het is het allermooiste wat je kon gebeuren
wij bidden dat jullie heel lang samen verder gaan

Bevend, als een
bloemknop in de wind bewogen
vol hunkering naar de liefde in dit huis
kijkt het ons aan met zijn heldere ogen
alsof het stralend zeggen wil:
"Hier wil ik zijn, dit is mijn thuis"

— Peter J. Visser

Dit kind zo pas geboren
Waarom, waarvoor, waartoe?
Wat zal het zien en horen?
Geen mens weet wat en hoe
Draag het Heer, elke keer steeds verder
Valt het neer, breng het weer, o Herder
Gij weet wel waar naartoe

Een kind, een mensenleven
Waarom, waarvoor, waartoe?
Soms lang, soms kort, soms even
Soms sterk en soms zo moe
Als het klaagt, naar U vraagt, o Herder
Gij draagt, ja Gij draagt het verder
En Gij weet waar naartoe

Na negen maanden in mama's buik
nam ik een grote duik...
daar ben ik dan!

Buikje vol
nog een keer gapen
Onder de wol
nu lekker slapen

Oogjes dicht
droom maar zacht
Want papa en mama
houden de wacht