Geboortegedichtje: ‘Zo klein’

Dolgelukkig, trots en blij
Schuiven wij een stoeltje bij

Het wiegje is niet langer leeg
het huis staat stil te dromen
van lachjes, traantjes, kusjes vol
omdat jij bent gekomen
Je moet nog wel veel leren
want je weet nu nog van niets
maar dat je nu geboren bent
dat is toch alvast iets
Met teentjes, vingertjes eraan
met oogjes die echt open gaan
kleine geluidjes in je keel
dat is toch al heel veel

— Ans de Laat

Persoonlijk was ik liever blijven zitten
ik had goed te eten en kon lekker pitten
Maar toen ik me wat liet zakken
hadden ze me mooi te pakken
Op 30 januari werd ik
geboren
en liet toen voor het eerst m'n stemmetje
horen
Mama had mij al zo lang gedragen
dat ik ook papa wel eens wilde plagen
Ja, het is echt waar
mijn vader en moeder zijn de sigaar
Want ik ben in hun leven gekomen
en heb hun een beetje vrijheid afgenomen
Maar ze zijn als een kind zo blij
en dat allemaal dankzij mij!

Welkom wonder
Klein en kwetsbaar
Broos begin
Engel; Bengel
Puur geschenk