Geboortegedichtje: ‘In deze buik heb ik tijdelijk gewoond’

We hebben God gedankt
om jóu
zo mooi, zo gaaf geboren
nu vragen we aan God
die jou heeft uitverkoren
bescherm, behoed ons kind
bewaar dit stukje hemelgloed
wat er ook mag gebeuren
schenk het een leven
en een wereld vól met kleuren!

— Ina Sipkes de Smit

Lieve ...(naam overleden kind)...
Eerder van jou bevallen
die 9 maanden vreugde bracht aan allen
de vreugde bracht meteen verdriet
afscheid nemen wilden we niet
We wilden je liefde en aandacht geven
zoals elke ouder zou doen in het leven
we wilden je graag leren kennen
en hadden je flink willen verwennen
Nu zal het zo zijn
maar niet met jou en dat doet pijn
eindelijk zijn we nu weer terug blij
blij om jouw nieuwe zusje
maar was jij er maar bij

Lytse holle yn myn hannen
minskebern nei moarn op wei
'k wol dy noedzje
op dy passe elke dei
mar groeie silsto, ús foarby
yn tiid en yn ferstân
bliuw derby fan ien ding wis:
skrean bist yn 'e palm fan Syn hân

Het wiegje is niet langer leeg
het huis staat blij te dromen
Van lachjes, traantjes, kusjes vol
omdat jij bent gekomen
Je moet nog wel veel leren
want je weet haast nog van niets
Maar dat je geboren bent
dat is toch alvast iets
Met handjes, vingertjes eraan
en oogjes die echt open gaan
Kleine geluidjes uit je keel
en dat is toch al veel!

— Harriet Laurey, in 'Babyboek De eerste jaren'