Geboortegedichtje: ‘Tussen hemel en aarde’

In je moeders schoot geweven
tot een wonder van bestaan
kwam je bij ons in het leven
dankbaar zeggen wij jouw naam
Opnieuw mogen wij beleven
wat wij zien maar niet verstaan
welk een groot geheimenis
jong geboren leven is

Aan een lange reis begonnen
die een levensloop beslaat
zul je door de wereld trekken
waarin veel kwaad bestaat
Al vanaf je eerste schrede
bidden wij dat met jou gaat
Hij die ons geest en adem geeft
en ook jou geschapen heeft

Hoeveel liefde wij ook geven
en hoe weerbaar je ook wordt
kwetsbaar zul je altijd blijven
mensenmacht schiet toch tekort
Door de doop ben je opgenomen
kind van Mensen, kind van God
in de kring hier om je heen
leven kun je niet alleen

— Marijke Koijck-de Bruijne, ingezonden door Miranda

Stil wêze en belibje
in minske
in bern
in nij libben
dierber en sa bysûnder
in grut Godswûnder

Persoonlijk was ik liever blijven zitten
ik had goed te eten en kon lekker pitten
Maar toen ik me wat liet zakken
hadden ze me mooi te pakken
Op 30 januari werd ik
geboren
en liet toen voor het eerst m'n stemmetje
horen
Mama had mij al zo lang gedragen
dat ik ook papa wel eens wilde plagen
Ja, het is echt waar
mijn vader en moeder zijn de sigaar
Want ik ben in hun leven gekomen
en heb hun een beetje vrijheid afgenomen
Maar ze zijn als een kind zo blij
en dat allemaal dankzij mij!

Ademloos
creërende handen
die adem blazen in dit kind