Geboortegedichtje: ‘Wie de geboorte van een kind’

Twee ogen kijken je aan
Twee ogen om even bij stil te staan
Een nieuw leven, een nieuw begin
Een uitbreiding van jullie gezin
Tranen van ontroering, zo'n klein lijfje, nog zo teer...
Raken je dieper dan je kunt zeggen, keer op keer

Het waren lange uren
vol angst en vreemde pijn
maar 't geluk was groots:
jullie in mijn armen
zo warm en zo klein
Toen ik jullie stemmetjes
voor het eerst kon horen
werd ik zelf ook een beetje
opnieuw geboren

Mama en papa hebben lang op ons moeten
wachten
Maar ze kregen dan ook twee keer zoveel dan
ze dachten
In mama's buik was het gezellig en fijn
Zo met ons tweetjes te zijn
Nu is de tijd gekomen
Iedereen te verwelkomen
Onze beentjes te strekken
En mama en papa in de vroege uurtjes te
wekken

Leven is geen zaak van jaren
Leven heeft een diepere zin
Je kunt het voelen aan het einde
En ook bij het begin