Geboortegedichtje: ‘Er was eens een hondje’
Er was eens een hondje
zo lief en zo klein
dat zocht zich een vrindje
om blij mee te zijn
Ze delen hun ijsje
en zingen een wijsje
dat vriendje, dat is
onze baby gewis
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer geboorte gedichten
Lege handen
niet te bevatten
ongrijpbaar leven
weer gegeven
en ontvangen
in open armen
Ze heeft iets van haar moeder
Ook wat van haar vader
Maar het meest toch van Hem die haar
ontwierp
Vóór alles Zijn kind
Heere, U doorgrondt en kent mij
want in de moederschoot
ben ik door U geweven
U bent oneindig groot
Ik dank U voor dit wonder Heer
dat U mijn leven kent
en wat er ook gebeuren zal
dat U steeds bij mij bent
— ingezonden door Gerdien Augustinus
Jouw leven dat ons vanaf het begin zo boeide
Het geluk dat langzaam groeide
We willen je al zo veel zeggen
Nu we je handjes in de onze leggen
Je bent in liefde aan ons toevertrouwd
Hij is het die ons in Zijn handen houdt
— ingezonden door Annelies Koers