Geboortegedichtje: ‘Naar jou te kunnen kijken’

Taal van vingertjes en tenen
je hoofdje vlijt zich naar mijn hand
Een kietelkus en trappelbenen
het gaat ver boven mijn verstand

Ik vouw mijn handen om mijn buik
moet lachen en ook huilen
Wat zou ik graag een minuutje met jou
van plaats willen verruilen

Wat hebben wij gewacht
En stil om je gebeden
Nu ben je er, blij verwacht
Is alle pijn verleden

Geschonken is mij dit kind
Meegewaaid met de wind
In mijn schoot is het ontsproten
En heeft het mijn kracht doen vergroten

Angst, hoop en verdriet
Vergeet je zomaar even niet