Geboortegedichtje: ‘Van oneindig ver leek jij te komen’

Lief kind
ik heb je niet zelf
gedragen in mijn schoot
wél in mijn hart en denken
en vóór dat jij het aan kon raken
wist ik dat liefde
van jou een mens zou maken!

— Ina Sipkes de Smit

Het was 10 weken te vroeg dat jij ter wereld
kwam
35 cm groot en 900 gram
Vanaf het begin heb je hard moeten strijden
hoop, angst, liefde en geluk, het waren vaak
spannende tijden
Het valt met geen duizend woorden te zeggen
hoe blij wij zijn je op 22 april in je eigen bedje
te hebben mogen leggen

Een hartje dat klopt
een voetje dat schopt
de eerste bewijzen van jouw aanwezigheid
Voor de één dat innige gevoel
voor de ander eerst met wat onwennigheid
en voor deze laatste duurde het zo'n tijd
Tien teentjes op een rij
zo klein, maar toch zo compleet
ons wachten beloond, je hoort er nu bij

Van waar je komt
Waarom je ons bent gegeven
Slechts wensen kunnen wij één ding
Probeer het te leren in dit leven